Το τέλος συντήρησης είναι σταθερό. Αυτό που σας κοστίζει για να το χρηματοδοτήσετε δεν είναι, και η κύρια μεταβλητή είναι η ηλικία σας όταν ξεκινήσετε.
Οι ασφαλίστρες αποτελούν ένα στοίχημα σχετικά με το πότε θα πεθάνετε. Όσο νεότερος και υγιέστερος είστε όταν συντάσσεται η ασφάλεια, τόσο φθηνότερο είναι το ασφάλιστρο που δεσμεύετε για όλη τη διάρκεια της.
Δύο εργαλεία επιτελούν αυτήν την εργασία. Είναι εύκολο να συγχέονται και επιλύουν διαφορετικά προβλήματα.
Προσωρινή ασφάλεια ζωής
Προσωρινή ασφάλεια ζωής καταβάλλει ένα επίδομα θανάτου στον δικαιούχο σας εάν πεθάνετε εντός μιας σταθερής περιόδου.
Η κάλυψη ξεκινά την ημέρα που τίθεται σε ισχύ η ασφάλεια. Εάν είχατε πεθάνει μία εβδομάδα μετά την υπογραφή, ο δικαιούχος λαμβάνει το πλήρες ποσό, το ίδιο όπως εάν είχατε κρατήσει την ασφάλεια για τριάντα χρόνια.
Οι περίοδοι συνήθως εκτείνονται έως την ηλικία των 65 ετών και συχνά μπορούν να παραταθούν έως τα 85, παρόλο που το ασφάλιστρο αυξάνεται απότομα και ένας ασφαλιστής μπορεί να απορρίψει την παράταση εάν έχετε αναπτύξει μια χρόνια πάθηση.
Δεν υπάρχει στοιχείο αποταμίευσης. Δεν μπορείτε να κάνετε ανάληψη από μια προσωρινή ασφάλεια. η μόνη της αξία είναι το επίδομα θανάτου.
Το ασφάλιστρο εξαρτάται από το ποσό της πληρωμής, την ηλικία σας, το φύλο σας και την υγεία σας, το τελευταίο εκτιμάται μέσω ενός ιατρικού ερωτηματολογίου. Ορισμένες προϋπάρχουσες καταστάσεις δεν καλύπτονται. Μόλις οριστεί, ο μηνιαίος συντελεστής είναι σταθερός για τη σύμβαση.
Το ποσό που χρειάζεστε είναι το τέλος συντήρησης: 200,000 ευρώ για ολόκληρο το σώμα ή 75,000 για εγκεφαλική μόνο, και τα δύο στηντιμή μέλους. Κάθε στοιχείο αναφέρεται στηδημόσια σελίδα κόστους.
Η ηλικία είναι η μεταβλητή που ελέγχετε
Ένας υγιής 25 ετών μπορεί να αναμένει περίπου 20 έως 30 ευρώ το μήνα για μια προσωρινή ασφάλεια που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.
Στα 45 η ίδια κάλυψη είναι περίπου 65 ευρώ το μήνα, περισσότερο από διπλάσιο. Οποιαδήποτε κατάσταση υγείας αυξάνει περαιτέρω το κόστος, και μετά από ένα συγκεκριμένο σημείο οι ασφαλιστές το απορρίπτουν.
Η συμμετοχή κοστίζει 50 ευρώ το μήνα σε οποιαδήποτε ηλικία. Δεν αυξάνεται μαζί σας.
Έτσι το συσσωρευμένο κόστος της καθυστέρησης εδράζεται αποκλειστικά στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο, το οποίο αποτελεί το επιχείρημα που παρουσιάζεται στοτο κόστος της αναμονής.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την ασφαλιστική μας σύμβαση συνεργάτη ή να φέρετε τη δική σας. Εάν φέρετε τη δική σας, ονομάστε την Tomorrow.bio GmbH ως δικαιούχο, ώστε η πληρωμή να φτάσει στη συντήρηση αντί στην κληρονομιά.
Μόλις ολοκληρωθεί αυτό, η χρηματοδότηση καλύπτει ολόκληρη την αλυσίδα:προετοιμασία, μεταφορά, τη διαδικασία, καθώς καιαποθήκευση στο -196°C, για τη διάρκεια της περιόδου.
Το κενό στο τέλος της περιόδου
Η κάλυψη της περιόδου λήγει. Αυτό είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να σχεδιάσετε αντί να το ανακαλύψετε αργά.
Εάν η ασφαλιστική σύμβαση λήξει όσο είστε ζωντανός, η συντήρηση δεν χρηματοδοτείται, και η αντικατάσταση της κάλυψης σημαίνει επανεκτίμηση σε μεγαλύτερη ηλικία με ό,τι υγεία έχετε εκείνη τη στιγμή.
Αυτό είναι το συγκεκριμένο πρόβλημα που η ασφάλεια ολόκληρης της ζωής υπάρχει για να λύσει.
Ασφάλεια ολόκληρης της ζωής
Ασφάλεια ολόκληρης της ζωής είναι μόνιμη. Πληρώνει οποτεδήποτε πεθάνετε, χωρίς λήξη, και οι ασφαλίστρες παραμένουν σταθερές.
Μέρος κάθε ασφαλίστρας δημιουργεί μια χρηματική αξία, η οποία συνήθως συσσωρεύεται στο 1 έως 3 τοις εκατό ετησίως. Όσο περισσότερο την κρατάτε, τόσο μεγαλύτερη γίνεται αυτή η αξία. Οι αποδόσεις είναι μέτριες, οπότε αποτελεί κακό πρωταρχικό μέσο αποταμίευσης· συνηθισμένες διαφοροποιημένες επενδύσεις πρέπει να υπάρχουν παράλληλα.
Η σειρά έχει μεγαλύτερη σημασία από την επιλογή. Μια ασφαλιστική σύμβαση ολόκληρης της ζωής αρκετά μεγάλη ώστε να καλύψει 200,000 ευρώ κοστίζει αρκετές φορές περισσότερο από την αντίστοιχη ασφάλεια διάρκειας, οπότε οι περισσότεροι άνθρωποι αγοράζουν μια μικρότερη.
Αγοράστε μόνο αυτή τη μικρότερη ασφάλεια, πεθάνετε αύριο χωρίς κάλυψη διάρκειας, και η πληρωμή δεν επαρκεί για το τέλος της συντήρησης.
Κρατήστε και τις δύο, και η καθεμία καλύπτει τη αδυναμία της άλλης: η ασφάλεια διάρκειας μεταφέρει τις πρώτες δεκαετίες φθηνά, ενώ η ασφάλεια ολόκληρης της ζωής μεταφέρει τα χρόνια μετά το τέλος της διάρκειας.
Η πρακτική ρύθμιση βρίσκεται στοδημιουργία μιας μεθόδου χρηματοδότησης, οι εναλλακτικές στογενικές μέθοδοι χρηματοδότησης, ενώ η μακροπρόθεσμη στρατηγική στοδιαχείριση περιουσίας για κρυοσυντήρηση.
TL;DR: Η ασφάλιση διάρκειας είναι φθηνότερη αλλά λήγει. Η ασφάλιση ολόκληρης ζωής κοστίζει περισσότερο αλλά μπορεί να παραμείνει ενεργή για όλη τη διάρκεια της ζωής. Ένας κατάλληλος σχεδιασμός χρηματοδότησης πρέπει να καλύπτει τόσο τον τρέχοντα όσο και τον κίνδυνο αργότερα στη ζωή.
Περαιτέρω ανάγνωση