Θέμα 1.5
Το μέλλον της αναβίωσης
Η κρυοσυντήρηση έχει νόημα μόνο αν η αναβίωση είναι όντως εφικτή. Δεν αρκεί να πούμε αόριστα ότι «η τεχνολογία του μέλλοντος θα το λύσει». Το ερώτημα είναι τι θα απαιτούσε στην πράξη η αναβίωση: ποιο επίπεδο τεχνολογίας θα χρειαζόταν, ποιες βλάβες θα έπρεπε να αναστραφούν και ποιοι μηχανισμοί θα μπορούσαν ρεαλιστικά να λειτουργήσουν. Η εξέταση των τεχνικών προϋποθέσεων και των αβεβαιοτήτων ως προς το χρονοδιάγραμμα βοηθά να διαμορφώσουμε ρεαλιστικές προσδοκίες για το πότε θα μπορούσε να καταστεί εφικτή η αναβίωση και υπό ποιες συνθήκες θα μπορούσε να επιτευχθεί. Η αβεβαιότητα είναι πραγματική, αλλά δεν είναι απεριόριστη: υπάρχουν δεδομένα που επιτρέπουν μια τεκμηριωμένη εκτίμηση.
Πώς «θα μπορούσαμε» να επιτύχουμε την αναβίωση;Η αναβίωση δεν υπάρχει ακόμη, αλλά δεν αποτελεί ούτε μαγεία. Οι δύο ευρείες μηχανικές οδοί, επισκευή επί τόπου και σάρωση με ανακατασκευή, καθώς και ο λόγος για τον οποίο καμία δεν απαιτεί νέα φυσική.Το στοίχημα της νανοτεχνολογίαςΓιατί η τεχνολογία κυτταρικής επιδιόρθωσης είναι το κλειδί της αναζωογόνησης, και πώς η μοριακή νανοτεχνολογία, από την ιδέα του Feynman έως το όραμα του Drexler, θα μπορούσε κάποτε να την κάνει εφικτή.Μπορούν οι άνθρωποι που έχουν υποβληθεί σε κρυονική να αναβιώσουν χωρίς βλάβες;Αν η αναβίωση γίνει κάποτε εφικτή, θα επιστρέψετε με ελλείψεις ή θα είστε διαφορετικοί; Η ειλικρινής απάντηση εξαρτάται από τον πληροφοριακό θάνατο και από το τι θεωρείται επανορθώσιμη βλάβη.Πότε μπορούμε να περιμένουμε την αναβίωση από κρυοσυντήρηση;Όποιος δίνει συγκεκριμένη ημερομηνία για την αναβίωση απλώς μαντεύει. Γιατί η πρόβλεψη είναι σχεδόν αδύνατη, τι πρέπει να προηγηθεί, και η ειλικρινής απάντηση: δεν γνωρίζουμε.