Δύο άνθρωποι μπορεί να γνωρίζουν τα ίδια στοιχεία για τη βιοστάση και να καταλήγουν σε διαφορετικές επιλογές.
Κανείς από τους δύο δεν χρειάζεται να έχει παρερμηνεύσει τα δεδομένα.
Ενδέχεται και οι δύο να συμφωνούν ότι κανένας κρυοσυντηρημένος άνθρωπος δεν έχει επανέλθει στη ζωή, ότι η μελλοντική αποκατάσταση παραμένει αβέβαιη και ότι η ποιότητα της συντήρησης διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση.
Ο ένας θέλει να διατηρήσει ανοιχτή αυτή την επιλογή. Ο άλλος προτιμά να διαθέσει τα χρήματα, την προσοχή και την ελπίδα του αλλού.
Η διαφωνία ξεκινά εκεί όπου τελειώνουν τα κοινά δεδομένα.
Τα γεγονότα δεν αποφασίζουν για εσάς
Το ότι η απόφαση είναι προσωπική δεν σημαίνει ότι και η επιστήμη είναι θέμα προσωπικής άποψης.
Η ανθρώπινη κρυοσυντήρηση δεν είναι σήμερα αναστρέψιμη. Μια ασφαλής αναβίωση θα απαιτούσε δυνατότητες που δεν υπάρχουν ακόμη, και κανείς δεν μπορεί να δώσει αξιόπιστη πιθανότητα ή ημερομηνία για την εμφάνισή τους.
Η ασθένεια, η ισχαιμία, η διαδικασία αιμάτωσης, η ψύξη και η αποθήκευση μπορούν να επηρεάσουν το τι διατηρείται.
Η επιθυμία για μια ακόμη ζωή δεν αυξάνει την πιθανότητα. Η αντιπάθεια για την ιδέα δεν αποδεικνύει ότι το φυσικό πρόβλημα είναι αδύνατο.
Το ότι μια απόφαση είναι προσωπική δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να επινοεί τα δικά του γεγονότα.
Η δήλωση συνειδητής συναίνεσης του Tomorrow.bio αναφέρει ξεκάθαρα ότι η αναβίωση μπορεί να μην καταστεί ποτέ δυνατή.
Οι τεχνικοί λόγοι εξηγούνται στο άρθρο «Γιατί η αναβίωση δεν είναι προς το παρόν δυνατή».
Αυτή η αβεβαιότητα δεν αποτελεί λευκή επιταγή για οποιοδήποτε συμπέρασμα. Οι ισχυρισμοί χρειάζονται πάντα μηχανισμούς και αποδείξεις.
Όμως τα στοιχεία δεν μπορούν να σας πουν πόσο αξίζει για εσάς ένα αβέβαιο μέλλον.
Εξερευνήστε αυτό το πρακτικό εργαλείο
Χρησιμοποιήστε το διαδραστικό εργαλείο για να εξερευνήσετε το ερώτημα αυτού του άρθρου.
Φόρτωση του διαδραστικού εργαλείου…
Δεν χρειάζεται να αποφασίσετε μόνοι
Μερικοί άνθρωποι καταλήγουν σε αυτή την επιλογή έπειτα από χρόνια προσωπικού προβληματισμού. Άλλοι ενημερώνονται για λίγες εβδομάδες και διαπιστώνουν ότι η απάντηση τούς φαίνεται απροσδόκητα απλή.
Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος ρυθμός λήψης της απόφασης αποδεικνύει από μόνος του σοβαρότητα.
Το ότι κάποιος αποφασίζει ανεξάρτητα δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι γύρω του δεν έχουν σημασία.
Μπορεί να μη χρειάζεστε την άδεια του συντρόφου σας. Μπορεί όμως να σας ενδιαφέρει πολύ αν εκείνος καταλαβαίνει, δέχεται ή συμμερίζεται το σχέδιο.
Ένας γονέας μπορεί να αποφασίσει μόνος του, σταθμίζοντας τις τρέχουσες υποχρεώσεις του προς τα παιδιά του. Κάποιος χωρίς ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτόν αντιμετωπίζει διαφορετικά δεδομένα.
Η αρμοδιότητα για την απόφαση μπορεί να παραμένει προσωπική, ενώ οι συνέπειές της αφορούν ολόκληρη την οικογένεια.
Τα χρήματα που διατίθενται για τη χρηματοδότηση δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάτι άλλο. Κάποιο οικείο σας πρόσωπο ίσως χρειαστεί να κάνει το πρώτο επείγον τηλεφώνημα.
Οι συγγενείς ίσως χρειαστεί επίσης να αποδεχτούν μια επιλογή που τη βρίσκουν παράξενη, τρομακτική ή ηθικά λανθασμένη.
Αυτές οι επιπτώσεις αποτελούν μέρος της απόφασης. Δεν μεταφέρουν αυτομάτως την αρμοδιότητα λήψης της στην οικογένεια.
Ένας ενήλικας μπορεί να διατηρεί το δικαίωμα αυτοδιάθεσης ως προς το σώμα του, αναγνωρίζοντας παράλληλα τις υποχρεώσεις του απέναντι στους ανθρώπους που επηρεάζονται από το σχέδιο.
Αυτό σημαίνει να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση, να έχει τα έγγραφα εύκολα προσβάσιμα και να συζητήσει τη διευθέτηση πριν προκύψει μια κρίση.
Το Tomorrow.bio και οι τοπικοί συνεργάτες του αναλαμβάνουν τη διαδικασία και τη μεταφορά. Το μέλος παρέχει τις πληροφορίες και τα έγγραφα που απαιτούνται για να καταστεί δυνατή η διαδικασία.
Η οικογενειακή διάσταση εξετάζεται στο άρθρο «Η βιοστάση ως πράξη αγάπης».
Δοκιμάστε μία υπόθεση τη φορά
Μια πεποίθηση συχνά φαίνεται ακλόνητη επειδή στηρίζεται σε πολλές υποθέσεις που έχουν συγχωνευτεί σε μία.
Ξεχωρίστε τις.
Ας υποθέσουμε ότι η χρηματοδότηση είχε διπλάσιο κόστος. Θα το θέλατε ακόμη;
Ας υποθέσουμε ότι μια επείγουσα καθυστέρηση μείωνε την πιθανή ποιότητα της συντήρησης.
Ας υποθέσουμε ότι η μελλοντική αποκατάσταση γινόταν δυνατή, αλλά μόνο με σημαντική απώλεια μνήμης ή χωρίς τους ανθρώπους που ελπίζατε να συναντήσετε ξανά.
Δεν χρειάζεστε μια απάντηση που να ισχύει σε κάθε πιθανό μέλλον.
Χρειάζεται να γνωρίζετε ποια αλλαγή θα σας έκανε να αλλάξετε γνώμη.
Πρόκειται για μια ανάλυση ευαισθησίας, χωρίς την ψευδαίσθηση ακρίβειας.
Αντί να επινοήσετε μια ακριβή εκτίμηση για την πιθανότητα αναβίωσης, αναρωτηθείτε πόσο μικρή θα έπρεπε να είναι αυτή η πιθανότητα ώστε το σημερινό κόστος να μην είναι πλέον αποδεκτό.
Έπειτα, αντιστρέψτε τη δοκιμή. Ποια νέα πληροφορία, ποια τιμή ή ποια οικογενειακή υποχρέωση θα έκανε την άρνηση καλύτερη επιλογή;
Αν τίποτα δεν θα μπορούσε να αλλάξει την απάντησή σας, ίσως υπερασπίζεστε μια εικόνα για τον εαυτό σας και όχι μια απόφαση που εξετάζετε πραγματικά.
Ο κίνδυνος να αποδώσει κανείς έναν συγκεκριμένο αριθμό σε μια άγνωστη πιθανότητα εξετάζεται στο άρθρο «Γιατί μια μη μηδενική πιθανότητα δεν αρκεί».
Υπάρχει μία ακόμη διάκριση που αξίζει να γίνει.
Το να αποφασίσει κανείς δεν είναι πάντα το ίδιο με το να είναι έτοιμος.
Για μερικούς ανθρώπους, η υπογραφή κλείνει μια εκκρεμότητα που διαρκούσε χρόνια. Για άλλους, η ανακούφιση παραμένει ημιτελής μέχρι να τακτοποιηθούν πραγματικά η χρηματοδότηση, τα έγγραφα και οι επαφές έκτακτης ανάγκης.
Η διευθέτηση μπορεί να έχει επιλεγεί προσωπικά, αλλά να παραμένει ανεπαρκής στην πράξη.
Γι' αυτό το καλύτερο ερώτημα δεν είναι αν η απόφαση φαίνεται δραματική, ανεξάρτητη ή απόλυτα λογική.
Είναι αν χρησιμοποιήσατε έγκυρα στοιχεία, εξετάσατε ανοιχτά τις υποθέσεις και λάβατε υπόψη τις επιπτώσεις για άλλους ανθρώπους προτού διαμορφώσετε τη δική σας αξιολογική κρίση.
Με λίγα λόγια: η απόφαση να επιλέξετε τη βιοστάση είναι δική σας, αλλά επηρεάζει και άλλους ανθρώπους. Χρησιμοποιήστε αξιόπιστες πληροφορίες, σκεφτείτε το κόστος και τον αντίκτυπο στην οικογένεια και εξασφαλίστε τη χρηματοδότηση και τα έγγραφα, αν αποφασίσετε να προχωρήσετε.
Περαιτέρω ανάγνωση