Η κρυοσυντήρηση δεν αρχίζει όταν ο ασθενής φτάνει σε μονάδα μακροχρόνιας αποθήκευσης. Αρχίζει μετά τη νομική διαπίστωση του θανάτου, όπου κι αν βρίσκεται ο ασθενής.
Η βασική πρόκληση της αρχικής παρέμβασης είναι απλή: να περιοριστεί ο χρόνος θερμής ισχαιμίας, να αρχίσει η ψύξη και να διατηρηθεί η αγγειακή πρόσβαση για το επόμενο στάδιο.
Η επιφυλακή της ομάδας μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες εκκίνησης
Όταν ο θάνατος αναμένεται, μια εκπαιδευμένη ομάδα μπορεί να βρίσκεται ήδη κοντά στον ασθενή. Καμία διαδικασία κρυοσυντήρησης δεν αρχίζει πριν από τη νομική διαπίστωση του θανάτου.
Η εγγύτητα της ομάδας δεν εξασφαλίζει ιδανικές συνθήκες. Περιορίζει όμως μια καθυστέρηση που θα μπορούσε να αποφευχθεί.
Η Tomorrow.bio ζητά έγκαιρη ειδοποίηση, επειδή η κινητοποίηση της ομάδας, ο συντονισμός με το νοσοκομείο, η προετοιμασία του εξοπλισμού και η εξασφάλιση των τοπικών αδειών απαιτούν χρόνο. Η ισχύουσα διαδικασία περιγράφεται στην επίσημη σελίδα της για την επιφυλακή.
Ο αιφνίδιος θάνατος ή ο θάνατος χωρίς παρόντες φροντιστές απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση. Η ομάδα μπορεί να επέμβει μόνο αφού ειδοποιηθεί, οπότε ο χρόνος χωρίς αποτελεσματική κυκλοφορία μπορεί να είναι ήδη μεγάλος.
Γι’ αυτό το Standby, Stabilisation and Transport πρέπει να αντιμετωπίζεται ως οργανωμένο σύστημα άμεσης επέμβασης και όχι απλώς ως υπηρεσία ασθενοφόρου.
Τι αλλάζει η κυκλοφορική ανακοπή
Μετά τη διακοπή της καρδιακής λειτουργίας, το αίμα δεν παρέχει πλέον οξυγόνο ούτε απομακρύνει τα μεταβολικά απόβλητα. Ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ευάλωτος σε αυτή τη γενικευμένη ισχαιμία.
Η έκταση της βλάβης δεν εξαρτάται μόνο από τον χρόνο που έχει περάσει. Παίζουν ρόλο η θερμοκρασία, η υπολειπόμενη αιματική ροή, τυχόν προϋπάρχουσα νόσος και η ποιότητα της καρδιοπνευμονικής υποστήριξης.
Η ψύξη επιβραδύνει πολλές βιοχημικές αντιδράσεις, αλλά δεν υπάρχει γενικός κανόνας που να αντιστοιχίζει κάθε πτώση της θερμοκρασίας σε συγκεκριμένο ποσοστό διατήρησης της εγκεφαλικής δομής.
Ως γενικός οδηγός, ο χρόνος σε υψηλότερη θερμοκρασία είναι συνήθως πιο επιβαρυντικός από τον χρόνο υπό ψύξη, αλλά το χρονόμετρο δεν υποκαθιστά τις βιολογικές μετρήσεις.
Τι κάνει στην πραγματικότητα η σταθεροποίηση
Η Tomorrow.bio περιγράφει τα μέτρα σταθεροποίησης ως ταχεία εξωτερική ψύξη, καρδιοπνευμονική υποστήριξη, τεχνητό αερισμό και χορήγηση αντιπηκτικών και προστατευτικών για τους ιστούς φαρμάκων.
Οι μηχανικές θωρακικές συμπιέσεις μπορούν να εξασφαλίσουν περιορισμένη κυκλοφορία και να βοηθήσουν στη διανομή της ψύξης και των φαρμάκων. Δεν αποκαθιστούν τη φυσιολογική καρδιακή παροχή και η αποτελεσματικότητά τους διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση.
Η εμβάπτιση σε παγωμένο νερό απομακρύνει τη θερμότητα αποτελεσματικότερα από την τοποθέτηση μεμονωμένων σακουλών πάγου πάνω στο σώμα. Απαιτούνται αισθητήρες θερμοκρασίας, καθώς η επιφανειακή θερμοκρασία δεν αντιστοιχεί στην κεντρική θερμοκρασία.
Τα αντιπηκτικά μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της αγγειακής διαβατότητας όταν χορηγούνται έγκαιρα. Δεν μπορούν όμως να αναστρέψουν με βεβαιότητα θρόμβους που σχηματίστηκαν πριν φτάσει η ομάδα.
Ένας ερευνητικός οδικός χάρτης για τη βιοστάση του 2024, που έχει αξιολογηθεί από ομοτίμους, θεωρεί αυτά τα μέτρα πιθανές παρεμβάσεις, η αποτελεσματικότητα των οποίων εξαρτάται από το πρωτόκολλο και χρειάζεται καλύτερη εμπειρική τεκμηρίωση.
Το σημείο παράδοσης στην επόμενη ομάδα
Η σταθεροποίηση δεν είναι το τελικό στάδιο της κρυοσυντήρησης. Προετοιμάζει τον ασθενή για την απομάκρυνση του αίματος και την αγγειακή έγχυση κρυοπροστατευτικών ουσιών.
Στο αρχείο καταγράφονται η ώρα διαπίστωσης του θανάτου, η άφιξη της ομάδας, η έναρξη της ψύξης, οι μετρημένες θερμοκρασίες, τα διαστήματα καρδιοπνευμονικής υποστήριξης, τα φάρμακα και οι επιπλοκές.
Αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιούνται αργότερα για την εκτίμηση S-MIX και για τη συνολική αξιολόγηση της ποιότητας.
Το επόμενο στάδιο είναι η αγγειακή έγχυση κρυοπροστατευτικών ουσιών. Η επιτυχία της εξαρτάται εν μέρει από το κατά πόσο η αρχική παρέμβαση διατήρησε την αγγειακή βατότητα.
Συνοπτικά: Μετά τη νομική διαπίστωση του θανάτου, οι ομάδες που βρίσκονται σε επιφυλακή αρχίζουν το συντομότερο δυνατό την ψύξη, τη μηχανική υποστήριξη της κυκλοφορίας και τη χορήγηση προστατευτικών φαρμάκων. Στόχος τους είναι η μείωση της ισχαιμικής βλάβης πριν από την κρυοπροστατευτική διήθηση.
Εξερευνήστε αυτό το πρακτικό εργαλείο
Χρησιμοποιήστε το διαδραστικό εργαλείο για να εξερευνήσετε το ερώτημα αυτού του άρθρου.
Φόρτωση του διαδραστικού εργαλείου...
Περαιτέρω ανάγνωση