Κρυονική στην Κύπρο
Θέμα 3.3

Μια ορθολογική προσέγγιση

Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τον θάνατο είτε με παραίτηση είτε μέσα από μια πνευματική οπτική. Υπάρχει όμως και ένας τρίτος δρόμος: να τον αντιμετωπίσουμε ως ένα τεχνικό πρόβλημα, για το οποίο υπάρχουν αβέβαιες αλλά πιθανές λύσεις. Η συζήτηση αυτή έχει σημασία, επειδή οι πολιτισμικές αντιλήψεις μας για τον θάνατο δεν διαμορφώθηκαν με γνώμονα την πραγματική επιβίωσή μας. Αν κάποιος περάσει από τη σκέψη ότι «ο θάνατος είναι φυσικός και αναπόφευκτος» στη σκέψη ότι «ο θάνατος είναι μια τεχνική πρόκληση με αβέβαιες, αλλά υπαρκτές λύσεις», τότε η αξιολόγηση των επιλογών αλλάζει ριζικά. Μια πιθανότητα αναβίωσης 1% είναι προτιμότερη από μια πιθανότητα 0%, ενώ η αποδοχή της οριστικής παύσης της ζωής μόνο και μόνο επειδή η κρυοσυντήρηση φαίνεται παράξενη ισοδυναμεί με προσκόλληση στην υπάρχουσα κατάσταση, εδώ όμως με πολύ μεγαλύτερο διακύβευμα. Αν εξετάσει κανείς τον θάνατο ως τεχνικό πρόβλημα και συνυπολογίσει την αναμενόμενη αξία, μπορεί να κρίνει αν είναι λογικό να επιχειρήσει μια αβέβαιη λύση ή να αποδεχτεί την οριστική απώλεια κάθε δυνατότητας συνέχισης της ζωής.

Μια μηχανική προσέγγιση σε ένα βιολογικό πρόβλημαΗ βιοστάση είναι μια αλυσίδα από ξεχωριστά τεχνικά και θεσμικά προβλήματα. Η μηχανική μπορεί να βελτιώσει κάθε κρίκο, αλλά η πρόοδος σε επιμέρους κρίκους δεν αποδεικνύει ότι η αναβίωση ανθρώπων θα γίνει κάποτε δυνατή.Είναι η κρυοσυντήρηση η λιγότερο παράξενη επιλογή μετά τον θάνατο;Η ταφή, η καύση και η κρυοσυντήρηση εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Αν έχει σημασία η διατήρηση μιας πιθανής οδού προς ανάκτηση, η κρυοσυντήρηση είναι αβέβαιη αλλά σχετική με τρόπο που η μη αναστρέψιμη καταστροφή δεν είναι.Γιατί μια πιθανότητα 1% είναι απείρως καλύτερη από 0%Μια πιθανότητα 1% είναι απείρως καλύτερη από 0%, γιατί το μηδέν κλείνει κάθε μέλλον. Η κρυοσυντήρηση δεν έχει μετρημένη πιθανότητα αναζωογόνησης, οπότε πρέπει εσείς να κρίνετε αν μια άγνωστη πιθανότητα αξίζει το σημερινό της κόστος.Το πρόβλημα της ανυπαρξίας δεν έχει αμιγώς λογική απάντησηΗ ανυπαρξία δεν είναι εμπειρία, αλλά ο θάνατος μπορεί έτσι να στερήσει ένα μέλλον που κάποιος θεωρεί αξιόλογο. Η βιοστάση προσφέρει μια αβέβαιη προσπάθεια διατήρησης αυτού του μέλλοντος, όχι απόδειξη ούτε εγγύηση.